Chrześcijanie nie powinni angażować się politycznie? Cyrikas odpowiada

Polityka dzieli – zauważają kolejni autorzy w mediach społecznościowych. Dzieli także chrześcijan – alarmują. Jest też reakcja.

„W Polsce polityka podzieliła i spolaryzowała nasz naród. Jak się okazuje, podział ten coraz mocniej przenika również do Kościoła. Niektórzy są gotowi obrażać innych w imię swoich politycznych przekonań i własnego rozeznania sytuacji” – pisze Radosław Siewniak – misjonarz, publicysta oraz założyciel i wieloletni prezes Stowarzyszenia „Do Źródła”.

Podkreśla, że nie zamierza „przykładać do tego ręki”.

Reklama

Wyjaśnia, że nie ma na myśli tego, by wstrzymywać się od „rozeznawania czy odpowiedzialnego zabierania głosu w sprawach publicznych”, ale to, by polityczne sympatie nie stały się ważniejsze niż Chrystus i „jedność, do której nas powołał”.

„Niech naszą największą pasją nie będzie udowadnianie, kto ma rację w politycznym sporze, ale głoszenie Tego, który jest Drogą, Prawdą i Życiem” – zaapelował.

Już pod tym postem zaroiło się od wpisów.

„Fajnie, tylko to chrześcijański populizm. Jedną rzeczą jest nadstawiać drugi policzek, a zupełnie inną wywracać stoły w świątyni. Zło jest złem i należy się mu twardo przeciwstawić, a nie chować głowę w piasek pod płaszczykiem pozornej jedności. Taka retoryka brzmi szlachetnie, ale w praktyce staje się wygodną ucieczką od odpowiedzialności za otaczający nas świat” – napisał Miłosz Ośmiński.

„Aborcja jest absolutnym złem jednym z największych. Nie ma miejsca na akceptację i trzeba głośno wołać ze krew Abla wola o pomste do nieba jak w Ks. Rodzaju. Chrześcijanie powinni głosować tylko na prawicę która jest za życiem” – czytamy z kolei we wpisie „Głosu Sługi Eliasza”.

Reklama

Pojawiły się także inne komentarze, jak na profilu „Media Blisko Boga – wzn. media”.

Na nim pastor Bartłomiej Szymon Kurylas z kościoła „Nowe Narodzenie” w Tarnowskich Górach ubolewa nad dalszą polaryzacją Polaków i nad tym, że „podziały polityczne coraz głębiej wchodzą również do Kościoła”.

„Chrześcijanie zaczynają patrzeć na siebie przez pryzmat politycznych sympatii. Coraz łatwiej przychodzi nam oceniać, oskarżać i przypisywać innym złe intencje. Coraz trudniej rozmawiać ze sobą spokojnie” – czytamy.

We wpisie znalazł się także apel o to, by chrześcijanie w tym „niezwykle trudnym czasie zachowali szczególną rozwagę”, modlili się za Polskę i za tych, którzy sprawują władze.

„Kiedy polityczne emocje opadną, nadal będziemy musieli żyć obok siebie. Nadal będziemy sąsiadami, przyjaciółmi, rodziną, braćmi i siostrami w Chrystusie. Nie pozwólmy, aby politycy i ich konflikty odebrali nam to, co powinno być silniejsze od politycznych podziałów” – brzmi odezwa.

Reklama

Z kolei misjonarz Maciej Strzyżewski wyraził zaniepokojenie, że dla niektórych chrześcijan „polityczny przeciwnik staje się wrogiem Boga, a polityczne zaangażowanie zostaje uznane za służbę po stronie dobra”.

Strzyżewski sprzeciwił się zbyt ostremu słownictwu, jakie zauważa wśród wierzących w sytuacji konfliktów politycznych w kraju.

Inną opinię wyraził jednak pastor Chrześcijańskiej Wspólnoty Ewangelicznej w Bielsku-Białej – Andrzej Cyrikas.

Jak pisze, po raz kolejny przekonał się, jak wielu „hipokrytów ukrywa się w kościołach”.

Zauważył, że nikt nie musi, jeśli nie chce, reagować na wydarzenia w kraju. Przyznał, że choć z takimi postawami się nie zgadza, to je szanuje.

Stwierdził jednak, że wielu „pseudochrześcijan pozwoliło sobie na wpisy typu: Chrześcijanie nie angażują się politycznie i nikogo nie popierają!”.

„Problem w tym, że te same osoby popierały w wyborach, i to aktywnie, pana Trzaskowskiego…i rozumiem, że to jest chrześcijańska postawa! To lewactwo, które opanowało wiele kościołów, jest apolityczne gdy chodzi o konserwatywne postawy, ale popieranie lewicy, już jest chrześcijańskie! Jest to obrzydliwe!” – wskazał.

Czy chrześcijanie powinni angażować się politycznie? CZAT NA ŻYWO i sekcja KOMENTARZY:

 
 
 
 

Komentarze

  1. Awatar Komentator
    Komentator

    „Jestem za, a nawet przeciw”.
    Każdy ma prawo głosować jak chce. Nie można przyrównywać dziejszych czasów w których żyjemy, do czasów chrześcijan z pierwszego wieku. W pierwszym wieku, nie było ogólnonarodowych wyborów ani do parlamentu, ani na urząd „prezydenta- cesarza”. Gdyby takie wybory były, to najprawdopodobniej, chrześcijanie i Żydzi głosowaliby. Przykładem trochę niedokładnym, niech będzie spis ludności do którego udali się Józef z Marią. Był to świecki nakaz Cezara. Pierwsi chrześcijanie byli pochłonięci głoszeniem zbawienia w imieniu Pana Jezusa Chrystusa i oczekiwaniem jego powtórnego przyjścia, niż angażowaniem się w zmianę władzy. Dzisiaj tego brakuje. Każdy ma prawo głosować jak chce, lub nie głosować w ogóle, każdy ma wybór, podobnie jak z przyjęciem zbawienia, lub jego odrzuceniem. Każdy jednak powinien mieć świadomość, że rodzi rodzi to konkretne konsekwencje, zwłaszcza jeśli chodzi o przyjęcie lub odrzucenie Zbawiciela.
    Na pewno wśród wierzących nie powinno być chamskich odzywek, jakie spotyka się czasami wśród polityków.
    Tak samo, wierzący nie powinni angażować się w komentowanie zachowań najważniejszych osób w państwie, czy to premiera, czy prezydenta, jeśli nikomu nie została wyrzadzona przez któregoś z nich jakaś krzywda.
    Oprócz Andrzeja Cyrikasa, który jest znany z ciętego języka, jest jeszcze Bogdan Olechnowicz. Gdyby tak w ringu mieli udowodnić, który z nich ma rację, to pewnie by się pozabijali.

    1
    0
    1. Awatar
      Anonim

      różnica między jednym a drugim jest tak ze tylko jeden z nich opiera się cały czas na Biblii a drugi na lewactwie wnikajacym do kościołów. a ktory jest ktory to proszę samemu sobie odpowiedzieć

      1
      1
      1. Awatar
        Anonim

        Jaki który jest, to „każden widzi”.

        0
        1
  2. Awatar Wierna Bogu
    Wierna Bogu

    Chrześcijanin nie może być obojętny politycznie. To nie chodzi o wybór między jednym kolorem nowego ubrania a innym, czy między jednym kształtem budynku, a innym. Kiedy widać, jak jedna opcja polityczna dokonuje głównie przeciwnych Bogu wyborów, pluje na Jego prawo i kpi z Jego zasad np. przez promowanie związków homoseksualnych, depcze to, co jest cenne dla Niego, np. życie, które On sam dał i tylko On ma prawo odebrać, opowiadanie się za nią to jak popieranie diabła w jego działaniu. Nie musimy być aktywni w lobbowaniu za jakąś partią, ale mamy rozeznawać, kto jest kim i popierać na miarę naszych możliwości (przez modlitwę, wyrażanie swojego zdania, głosowanie) tych, którzy starają się postępować w prawy sposób (nawet jeśli popełniają błędy w jakichś obszarach) i nie możemy popierać tych, którzy jawnie przeciwstawiają się Bożym zasadom/Bożemu prawu. Nie możemy milczeć, a tym bardziej popierać partię, gdy ona deprawuje dzieci, niszczy zdrowie ludzi, gardzi starszymi czy niepełnosprawnymi osobami i chce skracać ich życie, zamiast się nimi opiekować albo pozbawiać ich środków do życia, bo jeśli na to pozwolimy, za chwilę to samo będzie się działo z nami. Wszelkie dywagacje na ten temat, czy możemy popierać tych, co przede wszystkim szkodzą, świadczą jedynie o ślepocie duchowej, braku rozeznania, a finalnie o braku prowadzenia przez Ducha Świętego i zatwardzeniu serca. Ale cóż, Pismo Święte ostrzega, że w czasach ostatecznych wielu będzie zwiedzionych…. Pilnujmy swojego serca, aby nie być wśród tych, którzy popadną w to zwiedzenie. Zwiedzenie zaczyna się często od obojętności, wyboru wygody przed wiernością, komfortu przed lojalnością. Oby to nie dotknęło żadnego Bożego dziecka, ale musimy pilnować naszego serca.

    2
    1
  3. Awatar
    Anonim

    Amen, Amen, Amen!, dla Wiernej Bogu!

  4. Awatar Darasza
    Darasza

    Czytając tę wymianę zdań, mam wrażenie, że wpadamy w dokładnie tę samą pułapkę, w którą wpadł Jozue przed bitwą o Jerycho. Gdy spotkał Wodza zastępów Pańskich, zapytał Go po ludzku: „Czy jesteś po naszej stronie, czy po stronie naszych wrogów?”. Odpowiedź z nieba była jednak inna: „Nie! Ja przyszedłem jako wódz zastępów Pańskich” (Joz 5, 13-14).

    Bóg nie zapisuje się do żadnej partii – ani na prawicy, ani na lewicy. On ma własną agendę: swoje Królestwo. Oczywiście, że jako chrześcijanie mamy sumienia ukształtowane przez Słowo Boże, musimy bronić życia, prawdy i stawać po stronie tego, co prawe. Nie możemy być obojętni na zło.

    Ale warto zadać sobie kilka niewygodnych pytań:

    Czy w walce o słuszne wartości nie zgubiliśmy po drodze owoców Ducha Świętego – łagodności, szacunku i miłości do brata, który myśli inaczej?

    Czy nie próbujemy na siłę przeciągnąć Boga do naszego okopu politycznego, zamiast samemu zapytać: „Panie, gdzie Ty teraz stoisz i czego ode mnie oczekujesz?”

    Co świat widzi, gdy patrzy na nasze kłótnie w internecie – ludzi niosących Ewangelię pojednania, czy kolejną partię polityczną używającą religijnych haseł?

    Jezus w niezwykle spolaryzowanym świecie nie dołączył ani do zelotów, ani do faryzeuszy, choć nie bał się nazywać grzechu po imieniu. Może zamiast dalej przerzucać się etykietkami, warto na chwilę zamilknąć i razem zapytać Boga o Jego wolę dla Polski i dla nas samych? Bo politycy przeminą, a przed Chrystusem staniemy wszyscy razem.

Dodaj komentarz


Wszystkie newsy